Mo-Diëgo is een Haflo (kruising Haflinger/arabier), geboren op 12 april 2006. Hij is 1.46 meter hoog en dus een D-pony.

Sinds 19 januari 2011 is Mo'tje van mij!!!!!!

Na de zomervakantie zijn we begonnen met wedstrijden en daarom wilde ik graag een eigen website. Mama en ik zullen daar foto's en filmpjes van wedstrijden opzetten, maar ook van alle andere leuke dingen die ik doe met Mo. 

De meeste dingen doe ik samen met mijn tante. Tante Mel heeft ook een paard bij stal Peters, hij heet the Edge en hij is 2 maanden jonger dan Mo. Eigenlijk zijn het allebei nog puppies... Tante Mel en Edge rijden regelmatig wedstrijden, springen, cross en samengesteld. Dat vind ik ook het leukste wat er is, springen! Ik mag nu officieel gaan starten en als ik mijn winstpunt in het dressuur heb, ga ik ook officieel springen! Ik heb al 2 oefencrossen gereden, dat was helemaal geweldig!

Voor degenen die mij nog niet kennen: ik ben dus Chelsea. Ik ben 12 jaar en woon in Alphen aan den Rijn met mijn vader en moeder en mijn zusjes Nikki & Joëlle (10 jaar) en Shanna (2 jaar). We hebben 5 Brits Korthaar katten; Lola, Flut, Dirkje, Kiwi en Koos, een rat en een paar vissen. En natuurlijk Mo-Diëgo. 

Al van kleins af aan ben ik helemaal gek van paarden. Door tante Mel ben ik bij stal Peters terecht gekomen. Vanaf mijn 5e jaar mocht ik af en toe met haar mee en reed ik op Freggle. Doordat ik nog een beetje klein was en Freggle erg groot, kon ik niet zo goed beter leren rijden. Toen ben ik gaan lessen bij Debbie en Erica v/d Broek. (oktober 2008) Zij hadden toen een handelsstal voor sportpony's in Woubrugge en op hun pony Pasquino van 33 jaar (!) heb ik beter leren rijden. Na een half jaartje was Pasquino echt op en is hij overleden. Debbie kocht Dunky om toch de kinderen te laten blijven lesrijden en ik mocht Dunky verzorgen en rijden een paar dagen in de week. In die tijd ben ik heel erg vooruit gegaan met rijden maar de klik tussen Dunky en mij was er niet echt. Dunky werd toch verkocht en ik kreeg Freggle van tante Mel.(december 2009) Freggle was altijd al mijn allergrootste vriend dus ik was heel blij! We hebben nog heel veel leuke dingen gedaan! 

Samen hebben we hem verzorgd tot het einde. Hij was ziek en werd steeds zieker. Op 18 april 2011 hebben we hem laten gaan. We missen hem nog steeds maar samen met Edge en Mo gaan we verder, met Freggletje altijd in ons hartje.